In een wereld waar de meeste personages en franchises vrij eenvoudige rechtensituaties hebben, zou het gemakkelijk zijn om als vanzelfsprekend aan te nemen hoe kil en droog de meeste van hen werkelijk zijn voor ons, externe waarnemers. Geweldige voorbeelden zijn de volledige DC Comics-catalogus, die eigendom is van WarnerMedia voor strips, films, tv, speelgoed, enz.; Jurassic Park, dat al bijna drie decennia in handen is van Universal; en natuurlijk Star Wars, volledig gecontroleerd door Disney en hun dochteronderneming Lucasfilm. Zelfs een ander eigendom van Disney, Marvel, waarvan de rechten voorheen over Hollywood waren verdeeld, bevindt zich nu grotendeels op dezelfde plaats (de deal met Sony met betrekking tot Spider-Man zal schijnbaar nooit aflopen). Als je echter terugkijkt in populaire fictie van bijna een eeuw geleden, wordt het erg lastig, en misschien is geen enkel lastiger dan de titaan die deze week terugkeert naar de bioscopen, King Kong.
Om de complexiteit van de gecompliceerde rechtensituatie voor Kong volledig te waarderen, moeten we helemaal teruggaan naar vóór zijn creatie toen hij slechts een luchtfoto-idee was van ene Merian C. Cooper. Cooper zou het idee voor de film bedenken King Kong in de late jaren 1920 en vroege jaren 1930 voordat ze uiteindelijk voor de deur van ene RKO Pictures belandden, die ermee instemde de film te produceren nadat ze een glimp hadden opgevangen van de schepselmodellen die door Willis O'Brien waren gemaakt. In zijn boek, Gevaarlijk leven: de avonturen van Merian C. Cooper, maker van King Kong , onthult auteur Mark Cotta Vaz dat Cooper weigerde een salaris aan te nemen voor het co-regisseren en coproduceren van de film, maar in plaats daarvan een deal sloot om de rechten op King Kong als eigendom daarna te behouden. Naast de speelfilm die ze produceerden, zou Cooper een roman van het scenario laten maken, dat vóór de film zou worden uitgebracht om anticipatie op te bouwen.
Het is geen spoiler voor dit verhaal en ook geen verrassing om te zeggen dat RKO uiteindelijk niet instemde met de deal die Cooper maakte. Het zal ook niet de laatste keer zijn dat een studio iets duisters doet met King Kong-rechten.
Cooper stuiterde rond na de release van King Kong , nam banen aan bij RKO en verschillende andere rivaliserende studio`s in de stad, en nam later opnieuw dienst bij de luchtmacht toen de Tweede Wereldoorlog begon. Terwijl hij daarna nog steeds in Hollywood werkte, bedacht en hielp Cooper talloze projecten op het scherm, waaronder zijn andere beroemde apenbezit “Mighty Joe Young” in 1949; maar het is vermeldenswaard dat King Kong in die tijd nog steeds om de paar jaar opnieuw in de bioscoop werd uitgebracht en geld bleef verdienen. Dat, in combinatie met het mislukken van het vervolg op de snelle cashgrap Zoon van Kong (uitgebracht in hetzelfde jaar als de vlaggenschipfoto), waren schijnbaar de dingen die Cooper ervan weerhielden zijn creatie in de jaren na de eerste release verder te exploiteren, ondanks pogingen om het nieuw leven in te blazen met projecten zoals King Kong tegen Tarzan (wat later een boek zou worden) en anderen.
Daartoe kan iedereen schijnbaar alles doen met de originele King Kong-roman, zolang ze geen inbreuk maken op de rechten van andere versies van het monster en ervoor zorgen dat ze uitsluitend werken op basis van wat daarin wordt gevonden boek. Als het verwarrend klinkt, is dat omdat het zo is, maar andere bedrijven hebben zich ook gerealiseerd dat dit een raamwerk is waar ze ook gebruik van kunnen maken. Het zou duur zijn om het specifieke uiterlijk van elke versie van Kong vanuit een studio in licentie te geven, maar als de King Kong-roman openbaar domein is, kan niemand er dan iets mee doen? Ogenschijnlijk wel, maar er zijn blijkbaar nog wat slepende twijfels.
Een opmerkelijk bedrijf, toen hem werd gevraagd om commentaar te geven op ons verhaal over hoe ze de afgelopen jaren hun eigen licentievrije King Kong-parafernalia hebben ontwikkeld, heeft ons verzoek ook afgewezen, daarbij verwijzend naar de gecompliceerde rechtensituatie als geheel omdat ze de kwestie niet hebben besproken officieel.
Om het nog interessanter te maken is echter de status van de originele speelfilm. Uitgebracht in 1933, is de auteursrechtelijke bescherming van de film onderworpen aan de 1998 Copyright Term Extension Act, waardoor de film 95 volledige jaren bescherming geniet. Hierdoor komt op 1 januari 2029 OOK de film uit 1933 in het publieke domein. Op dat moment zou alles wat met Kong te maken heeft, zoals te zien is in die versie, door iedereen gratis kunnen worden gebruikt op dezelfde manier als de roman nu is, en toch lijkt het er op papier nog steeds op dat Universal een soort van rechten op King Kong claimt.
drakenbal broly super saiyan 4
Hoe kun je dit anders allemaal omschrijven? Eerlijk gezegd is het een jungle en niemand praat.
