Welkom bij deze week in stripboekrecensies! Het personeel is samengekomen om bijna alles te lezen en te beoordelen dat vandaag is uitgebracht. Het is niet helemaal uitgebreid, maar het bevat zowat alles van DC en Marvel met de belangrijke boeken van bijvoorbeeld Image, Boom, IDW, Scout, Aftershock en meer.
De recensie-blunders die u hierin vindt, worden meestal gedeeltelijk aangevuld met individuele beoordelingen in lange vorm voor belangrijke problemen. Deze week is dat inclusief DC Pride #1 , X-Men #eenentwintig , De zes hulpjes van Trigger Keatona #1 , en Roofstompers #1 .
Ook, voor het geval je nieuwsgierig was, onze beoordelingen zijn eenvoudig: we geven een geheel getal op vijf; dat is het! Als je onze eerdere beoordelingen wilt bekijken, ze zijn allemaal hier beschikbaar.
gelijkstroom # 1
AMERIKAANSE VAMPIER 1976 #9
Het is niet dat mijn belangrijkste kritiek op Amerikaanse vampier 1976 (d.w.z. op gemak gebaseerde verhalen vertellen) komen aan bod in nummer #9, zoveel als de goede stukjes helder genoeg schijnen om de gebreken veel minder opvallend te maken. Dit is een laatste, wanhopige rit in de modus van Butch Cassidy en de Sundance Kid en het nagelt absoluut die toon. Lezers krijgen nette karaktermomenten voor het grootste deel van de serie’ helden en ze knetteren van energie en leveren lijnen en momenten die de saga-achtige opbouw van deze confrontatie ontmoeten. In het aangezicht van de dood is er veel plezier te beleven en een deel van dat plezier is het gezicht van de dood. Albuquerque, wanneer hij niet snel personages schuifelt in het midden van actie, roept een helse vorm op voor The Beast die elke pagina domineert die het inneemt. Naarmate plannen veranderen en lezers worden getrakteerd op verrassingen die worden aangedreven door karakter (met name één personage) in plaats van plot, wordt het duidelijk dat het eindspel het wachten waard kan zijn. Amerikaanse vampier 1976 #9 zet een epische conclusie neer voor de laatste geweldige Vertigo-serie ooit - ik hoop dat het hetzelfde gevoel van momentum en stijl geeft dat hier wordt getoond. -- Chase Magnett
Beoordeling: 4 van de 5
BATMAN: DE DETECTIEF #3
Elk nummer in een miniserie van zes nummers is kostbaar onroerend goed, dus als je een hele uitgave besteedt aan het onderzoeken van de oorsprong van een personage, worden er hoge verwachtingen gewekt over hoe hun verhaal uit het verleden aansluit op het heden. Deze blik op de verhalen van Henri Ducard en Bruce Wayne past niet bij de gelegenheid. Het is een mooi verhaal op zich en een waardoor ik meer van Ducard wil zien in toekomstige Bat-boeken als een “frenemy” met zowel een nuttige vaardigheden als een gerechtvaardigd contrapunt van Wayne`s wereldbeeld. Die uitweiding voegt echter heel weinig toe aan het voortdurende mysterie of vele andere personages die aanwezig zijn in Batman: De Detective . Zowel de in het wit gehulde moordenaars als Bruce`s bondgenoot Squire zijn volledig afwezig op deze pagina`s en het is onduidelijk hoe dit nummer aansluit bij de lezers. focus op de afgelopen 2 problemen. Het is dat gebrek aan verbinding dat deze perfect functionele one-shot als een soort hoofdkrabber achterlaat. Natuurlijk zijn Kubert`s weergave van de Franse klopjacht en zijn tegenslagen met zowel Bruce als Batman uitstekend, maar ze zouden veel beter zijn geweest als ze hier veel meer waren dan een schijnbare afleiding. -- Chase Magnett
Beoordeling: 3 van de 5
hoe leeft Colin Firth in Kingsman 2
BATMAN: STEDELIJKE LEGENDES #4
De vier verhalen waaruit bestaat Batman: Urban Legends #4 kan niet meer verschillen in thema en toon, en als gevolg daarvan zal het probleem waarschijnlijk een beetje wisselvallig zijn voor de meeste fans. In mijn geval werkte 3 van de 4 op een bepaald niveau, wat eigenlijk best indrukwekkend is, hoewel er één duidelijk hoogtepunt was. Dat was toevallig de eerste ster van het boek, party 4 van Cheer van Chip Zdarsky, Eddy Barrows en Eber Ferreira. Misschien is het omdat Jason Todd`s Death in the Family tot op de dag van vandaag boeiend blijft, maar het is meer dan alleen nostalgie, aangezien Zdarsky het verhaal ook gebruikt om de unieke samenwerking van Batman en Robin en de band tussen Bruce te analyseren. en Jason op een manier die we nog niet eerder hebben gezien, en ik heb er enorm van genoten. Tim Drake`s verhaal van Meghan Fitzmartin en Belen Ortega viel ook op, en de humor en humor van Matthew Rosenberg en Ryan Benjamin`s Grifter-verhaal was heerlijk. Het Batwing-verhaal klopte op geen enkel niveau echt bij mij, maar 3 van de 4 is zeker indrukwekkend, en eerlijk gezegd is het alleen al voor het eerste verhaal de moeite waard. -- Matthew Aguilar
Beoordeling: 3,5 van de 5
DC TROTS #1
[ LEES HIER DE VOLLEDIGE REVIEW ]
DC Pride levert op absoluut elk niveau en eert tegelijkertijd de LGBTQ+-personages in zijn verhalen, de makers die ze tot leven brengen en de fans die het fictieve universum hebben gevolgd. Het legt misschien niet elk aspect van de queer-ervaring vast, maar het normaliseert een diepgaande hoeveelheid ervan, terwijl het verhalen uitvoert die een verhalende en artistieke vreugde zijn om te ervaren. DC Comics te zien krijgen’ LGBTQ+-personages en -makers nemen ruimte in en gedijen op zo'n diepgaande, vermakelijke manier dat het een geschenk is - een cadeau dat zowel perfect is voor Pride Month als voor iedereen die op zoek is naar een uitstekende verzameling strips. Simpel gezegd, DC Pride is iets wat ik – en zoveel andere LGBTQ+-lezers – graag had willen lezen toen ik opgroeide, wat de komst in 2021 tot een bron van feest en trots maakt. --Jenna Anderson
Beoordeling: 5 van de 5
DETECTIEVE COMICS #1037
Detectivestrips #1037 laat zien hoe Bruce Wayne duidelijk wordt opgezet door troepen in en tussen de elite van Gotham City. Nu Wayne geen miljardair meer is, hebben we een verrassende benadering van Batman op straatniveau gezien. Wayne is echter ook verrassend kwetsbaar, aangezien hij vastzit voor een reeks vreemde moorden en vervolgens het doelwit wordt van een explosieve moord. Rekwisieten voor Mariko Tamaki voor het proberen van iets anders met Batman, want deze verhaallijn was een giller. De back-ups (een door Tamaki en een andere door John Ridley) zijn ook geweldige reads die wat meer context toevoegen aan de nieuwe Gotham-sfeer die wordt gebouwd door DC Comics. --Christian Hoffer
Beoordeling: 4 van de 5
VER SECTOR #12
Helaas, het laatste nummer van Verre Sector is hier, en terwijl ik probeer om te gaan met de teleurstelling dat ik niet elke maand in deze wereld wordt ondergedompeld, weerhoudt die teleurstelling me er niet van te waarderen hoe de serie blijft landen. Schrijver N.K. Jemisin en Jamal Campbell zijn opnieuw bezig met hun A-game voor de grote finale, en dit is misschien wel een van Campbell`s meest indrukwekkende nummers tot nu toe. De enorme hoeveelheid kleur die elke pagina vult, is gewoon adembenemend, met levendige paars, roze, rood, blauw en natuurlijk groen die gewoon oogverblindend zijn in elk paneel. De gevechten zelf zijn ook indrukwekkend, om nog maar te zwijgen van alle creatieve constructies die uit Jo`s ring komen. Ondanks al die stijl en visuele pracht, is en blijft het hart van dit boek Jo en haar inhoudelijke vermogen om zich aan te passen en de mensen die ze beschermt boven alles te plaatsen. Het is toepasselijk dat de eindstrijd als het ware niet neerkomt op een fysiek conflict, maar op een van woorden en rede, want dat is altijd het favoriete slagveld van Jo. In sommige gevallen zou deze aanpak een teleurstelling zijn in een laatste uitgave, maar hier werkt het omdat het al is vastgesteld als een van Jo`s sterke punten, en daarom koop je in. Fans van de serie krijgen verschillende mooie uitbetalingen tegen het einde van de uitgave, en hoewel ik graag meer pagina`s had willen hebben om nog meer in alle beste aspecten van het boek te duiken, leverde het zelfs een standaard aantal pagina`s op. Hoewel ik hoop dat dit niet het laatste is dat we hebben gezien van Verre Sector , het is een passend en bevredigend einde van een van mijn favoriete Lantern-verhalen ooit en het zal een serie zijn die ik iedereen die wil luisteren zal aanbevelen. -- Matthew Aguilar
Beoordeling: 4,5 van de 5
gelijkstroom # 2
DE ZES SIDEKICKS VAN TRIGGER KEATON #1
[ LEES HIER DE VOLLEDIGE REVIEW ]
Lezers die bekend zijn met Kyle Starks’ ander origineel werk—sekskasteel,Assassin Nation,Rock Candy Mountain-weet al precies wat voor soort verhaal ze zullen vinden op de pagina`s vanDe zes hulpjes van Trigger Keatona. Dat wil niet zeggen dat de strip voorspelbaar of iteratief is; dit is het verhaal van een wrede Hollywood-actiester die elke brug die hij ooit is overgestoken heeft verbrand, dood teruggevonden en de zes niet langer jonge kindsterren die hij in zijn leven verbrandde, achtergelaten om zijn dood te onderzoeken. Het is op zijn zachtst gezegd een rare strip, maar op de best mogelijke manier. Dat is het deel dat terugkerende fans ongetwijfeld zullen herkennen: een bizar uitgangspunt gevuld met kleurrijke personages, hartverscheurende humor, een diepe waardering voor de Amerikaanse popcultuur en een verrassende mate van diepgang te midden van alle smakeloze details. De niet-ingewijden kunnen er zeker van zijn dat ze hier een heckuva-rit zullen maken. -- Chase Magnett
Beoordeling: 4,5 van de 5
SONIC DE EGEL #40
Mr. Tinker was een van de meest intrigerende nieuwe facetten van de herlancering Sonic de egel en hoewel het personage voorgoed verdwenen lijkt te zijn, vestigt nummer 40 een waardige erfenis in Belle de Tinkerer die hier de schijnwerpers grijpt. Te midden van een team van Sonic`s meest capabele metgezellen, geeft het einde van dit ruimte-tijd warping-avontuur haar een heroïsche boog die de aandacht van de fans vast zal houden. Afgewogen tegen deze uitstekende karakterdefinitie is een climax die niet voldoet aan de verwachtingen die vroeg in deze realiteitsvervormende uitdaging waren gesteld door de dreiging op de meest ongecompliceerde manier mogelijk te beëindigen. Wat meer is, is dat de openingsreeks wordt getekend zonder variatie in lijndikte, waardoor een indruk van goedkoopheid ontstaat voordat de beste panelen later op beter gevormde pagina`s arriveren. Sonic de egel is een allegaartje dat, gelukkig, al zijn gebreken in dit nummer laat, maar de beste delen (met name Belle) voorwaarts houdt. -- Chase Magnett
Beoordeling: 3 van de 5
TEENAGE MUTANT NINJA TURTLES #117
Het is een beetje teleurstellend dat de grote Battle of the Bands de hele verhaallijn van Sophie Campbell`s plaagde Teenage Mutant Ninja Turtles bleek te leiden tot een anticlimax. Het leek een kans voor Campbell om haar vaardigheden te laten zien, maar in plaats daarvan lost het evenement snel op dat dit probleem het grootste deel van zijn tijd aan de ontknoping kan besteden. Terwijl de jonge Lita terugkeert naar haar tijd, vangen de lezers en de hoofdpersonen van het boek een glimp op van een (letterlijk) betere toekomst waarin ze allemaal schijnbaar vredig leven in een radicaal ander New York City. Het is een voorproefje van de toekomst dat deze personages aan het bouwen zijn met de ontluikende Mutant Town-gemeenschap. Zoals lezers waarschijnlijk verwachten, ligt Campbells focus op interpersoonlijke conflicten bij het opbouwen van een gemeenschap. De oplossingen van die conflicten vormen de basis voor meerdere subplots die cruciaal zijn om te bepalen of Lita`s idyllische toekomst werkelijkheid wordt. Campbell`s brengt een punkrock, doe-het-zelf-esthetiek in haar personageontwerpen. Het past goed bij de focus van het verhaal op het bouwen van een gemeenschap van buitenstaanders. Ondanks dat de strijd tussen de bands een beetje een teleurstelling is, blijft de serie geweldig. -- Jamie Lovett
Beoordeling: 3,5 van de 5
TRANSFORMERS JAARLIJK 2021 #1
Transformers Jaarlijks 2021 blijkt veel van dezelfde sterke en zwakke punten te hebben als de lopende Transformatoren serie. Dat is niet zo verwonderlijk, aangezien de doorlopende serieschrijver Brian Ruckley het jaarlijkse script schrijft. Zoals typerend voor zijn werk flirt het verhaal met intrigerende thema`s en ideeën. De relaties tussen de enorme Titans en de stadssprekers die erin leven, waardoor deze goddelijke entiteiten een verbinding hebben met de gemiddelde Transformers die op Cybertron leven, is fascinerend. Even overtuigend is hoe Ruckley zowel de schurkenstaten Titan, genaamd VIgilem, als stationcommandant Thunderwing positioneert als gefokt voor oorlog en vervolgens verbannen naar de periferie wanneer hun regeringen ze niet langer nodig hadden. Helaas verzandt het probleem deze ideeën met scènes van niet te onderscheiden robots die een ondoordringbare dialoog leveren. De beelden van Alex Milne en colorist John-Paul Bove zijn zwaarder dan wat de doorlopende serie gewoonlijk biedt. Er is meer aandacht voor detail, wat het idee versterkt dat deze personages metalen wezens zijn in plaats van plastic speelgoed, maar er zijn scènes die worstelen met een ongemakkelijk perspectief. Er zijn hier interessante zaden, maar ze worden meestal verspild, zoals het terugkerende thema is voor de huidige Transformers-lijn. -- Jamie Lovett
Beoordeling: 2,5 van de 5
DE WANDELING #1
De wandeling snelt slim door trope-achtige horror-opstellingen en omgevingsgrootheid om tot zijn verhaal te komen - we hebben horrorfilms gezien om de groepsdynamiek te begrijpen, en er is niet veel overtuigingskracht voor nodig om een verhaal te pitchen over het redden van het milieu door de verkenning van onbekende wateren. Milieubehoud en menselijke obstructie zijn geenszins slechts thema`s en doordringen in plaats daarvan het hele verhaal, maar ze worden behandeld op een manier die de focus terugbrengt naar de beperkte cast in plaats van schuldgevoelens boven iemands hoofd te bungelen. Het troebele zwart van de diepe wateren beweegt subtiel de grens tussen te veel en te weinig laten zien, maar hoewel het meestal het tegenovergestelde is in de meeste verhalen, had ik liever iets meer van het lot van de cast gezien. Toch slaagt de beknoptheid ervan erin te behouden De wandeling een gespannen, compact, waarschuwend verhaal. -- Tanner Dedmon
Beoordeling: 4 van de 5
WYND #7
Wynd blijft zijn lichte tempo aan het rollen houden met probleem # 7. De Vampyres vallen snel onze helden aan’ boot, wordt Thorn zwaargewond achtergelaten en moet Wynd vooruit vliegen om hulp te zoeken. We raken zeker die mid- Twee torens /meest-van- Game of Thrones periode waarin de hoofdpersonen allemaal uiteenvallen in groepen die verschillende richtingen uitgaan. Als je die verhaalstructuur niet erg vindt, is dit best leuk om te lezen. -- Connor Casey
Beoordeling: 4 van de 5
